تبلیغات
یادداشتهای یک کتابدار جوان! - گزارش مشروح جلسه نقد کتاب " ژوانی مانگه شه و" در کتابخانه مرکزی بوکان

گزارش مشروح جلسه نقد کتاب " ژوانی مانگه شه و" در کتابخانه مرکزی بوکان

تاریخ:پنجشنبه 20 اسفند 1394-03:54 ب.ظ

روز سه شنبه هجدهم اسفند ماه جلسه ای برای نقد و بررسی کتاب " ژوانی مانگه شه و"]وعده گاه مهتاب[ از سروده های شاعر جوان آقای مصطفی پولادرک در آمفی تئاتر کتابخانه مرکزی بوکان برگزار شد. در این نشست که با همکاری اداره کتابخانه های عمومی شهرستان بوکان و موسسه فرهنگی آموزشی ادب ترتیب یافت، آقایان یس قریشی، امین گردیگلانی و رزگار باوردی مقدم به بازبینی سروده های مصطفی پولادرک متخلص به رامیار پرداختند.

                                                                   ژوانی مانگه شه و

 تلاوت آیاتی چند از کلام الله مجید با صدای زیبای آقای هادی قدیمی نخستین بخش این برنامه بود. آقای یس قریشی مجری برنامه ضمن تبریک به آقای رامیار از گردهمایی حاضران و دوستداران شعر تقدیر و تشکر کردند و افزودند: واژه غزل در عربی به معنای عشق و دوستی، عشقبازی و همصحبتی با زنان آمده است اما در زبان فارسی غزل یک قالب شعری است که آن را جزو شعر غنایی و چندمعنایی می دانند و زمانی بر وزن رباعی گفته می شد. این نوع شعر که ملحون نام گرفته بود تا اواخر سده پنجم باب بود. ایشان در ادامه به تفاوت غزل با تغزل اشاره کردند و افزودند: تغزل از قصیده جدا شد اما غزل یک قالب شعری مستقل است. از آنجا که شعر و ادبیات همواره تحت تاثیر جریانهای تاریخی، سیاسی، اجتماعی و ... قرار داشته است، شاهد تولد انواع شعر مثل شعر اجتماعی، شعر وطنی، شعر نو و ... در سالهای بعد از آن هستیم. آقای قریشی با بیان انواع غزل نگاهی به تاریخ تغییرات آن داشتند و تاکید کردند: شاهان زمانی برای شعر پاداش می پرداختند و همین شاعران زیادی را به دربارها کشاند. البته این مسئله محدودیت هایی هم برای شاعران ایجاد می کرد طوریکه سرودن شعر محمودی یا شعر مسعودی در دوره غزنویان کار هر کسی نبود. با تشکیل دولت صفویه این تقسیم بندی شعر از میان رفت چراکه دربار دیگر حاضر نبود پاداشی به شاعران بدهد. این مسئله باعث مهاجرت شاعران به هند شد. در دوران معاصر نیز غزل همچنان طرفداران خاص خود را دارد و شاعران جوانی هستند که به آن تعلق خاطر دارند. امروزه غیر از غزل عاشقانه انواع دیگری از غزل همچون غزل نو پای به عرصه ادبیات گذاشته اند و در قالب و محتوایی متفاوت با گذشته سروده می شوند. سیمین بهبهانی یکی از شاعرانی است که رنگ و بوی تازه ای به غزل فارسی داد و در بین شاعران کرد هم می توان به امین گردیگلانی اشاره کرد که غزلهایش جانی تازه به غزل کردی بخشیده است.

                  ژوانی مانگه شه و جلسه نقد

در ادامه آقای ایلخانی زاده مسئول موسسه فرهنگی-آموزشی ادب به روی سن رفت. ابشان ضمن تشکر از همکاری کتابخانه های عمومی بوکان در برگزاری جلسات نقد کتاب ، افزودند: به دلیل برنامه ای که به مناسبت اتمام تحصیلات زبان آموزان کرد در روستای حسن نوران اشنویه داشتیم و جمعی مسئولان و مقامات شهر اشنویه در آن شرکت می کردند، برنامه جلسه نقد کتاب یک روز زودتر برگزار شد. ایشان با اشاره به دوره های آموزش زبان کردی و ادبیات کودکان از مدرسان این آموزشگاه که در روستاها و شهرهای دور و نزدیک حاضر می شوند قدرانی کرد و افزود: در سال 95 دوره های جدیدی در شهرهای نقده و سقز و نیز روستای اطراف بوکان برگزار خواهد شد.آقای ایلخانی زاده با بیان تدریس زبان کردی در مقطع کارشناسی در دانشگاه کردستان افزودند: موسسه فرهنگی آموزشی ادب به پشتوانه تجارب گذشته اش مورد اعتماد دانشگاه قرار گرفت و به عنوان مشاور به دانشجویان این رشته خدمت رسانی کرده است. ایشان در خاتمه به آقای پولادرک به خاطر انتشار دو کتاب در سنین جوانی تبریک گفت و برای ایشان و همه همکارانش در موسسه آرزوی موفقیت نمودند.

ژوانی مانگه شه و مصطفی ایلخانی زاده

مجری برنامه آقای قریشی در بخش دیگری از صحبتهایشان با اشاره به محتوای کتاب "ژوانی مانگه شه و" افزودند: این کتاب شامل 25 قطعه شعر در قالبهای متنوعی چون چهارپاره، دوبیتی، مثنوی، تخمیس، غزل و شعر نو می باشد که در 68 صفحه از سوی نشر نارین بوکان به چاپ رسیده است. غزل برگزیده این دفتر که به عنوان کتاب هم راه یافته است سوگواری است برای "شمشال ژن" ]نی نواز[ نام آشنای کرد " قاله مه ره ". استفاده از توصیف های بسیار ، به کاربردن اضافه تشبیهی و استعاره از پرکاربردترین آرایه های ادبی این سروده هاست. آقای قریشی در ادامه محتوای اشعار آقای رامیار را غم و هجران دانستند و تاکید کردند: این در حالی است که مفهوم غم به صورت متضاد ( خوب و بد) در سروده های ایشان به کار رفته است.

خوانش شعرهایی از کتاب توسط شاعر آقای پولادرک متخلص به رامیار بخش بعدی این جلسه بود. ایشان از تمامی منتقدین تشکر کردند و ابراز امیدواری کردند بتوانند از توصیه های آنان بهره مناسب کسب نمایند.

                    ژوانی مانگه شه و مصطفی پولادرک

آقای امین گردیگلانی منتقد بعدی کتاب ژوانی مانگه شه و بود. ایشان با اشاره به غزلهای دلکش سالم، قانع، هیدی، هیمن و ... افزودند: گذر زمان نتوانسته این غزلها را به باد فراموشی بسپارد بلکه هنوز زنده اند و جوانان بسیاری چون آقای پولادرک را مجذوب خود ساخته اند. ایشان با اشاره به دیدگاه های مرتبط با شعر کلاسیک و شعر نو تاکید کردند: من غزل امروز را کلاسیک نمی دانم اگر با واژه های تازه و در قالب هایی نو ریخته شده باشد. کلاسیک به معنای نایاب و آراسته است و غزل معاصر لازم است با فکر نو، خیال  نو و حرف ناگفته آراسته شود. در این بین صداقت شاعر در بیان احساسات خود نیز بسیار مهم است. آقای گردیگلانی در ادامه به "ژوانی مانگه شه و" پرداختند و افزودند: این اثر دو مجموعه شعر نو و شعر کلاسیک را در خود جای داده است و جالب است که در بین این سروده ها تخمیس نیز دیده می شود. ایشان با شاره به دیدگاه ماموستا هیمن درباره تخمیس شعر شاعران قبل از خود، که تخمیس را "نان خود را بر سفره دیگری بردن" خوانده بودند، افزود : محتوای غزلیات به گذشته وابسته است. آقای رامیار به ماموستا هیدی تکیه دارد و هنوز یک شاعر مستقل نشده است. ایشان در ادامه با اشاره به       شاه بیت های دل انگیز اثر تاکید کردند: شاعر در سرودن دو بیتی هم موفق عمل کرده است اما کاش تمامی غزل هایش مثل غزل "ژیانه وه " خیال انگیز و بی پیرایه می بود. این منتقد در خاتمه افزودند: کاش کاک مصطفی برای چاپ اثر عجله نمی کرد و با عینک ریزبینی اوزان اشعار را مورد بازبینی قرار می داد چرا که شکستن وزن در غزل به پیکر آن آسیب جبران ناپذیری وارد می کند.

ژوانی مانگه شه و امین گردیگلانی

این جلسه نقد کتاب با صحبتهای آقای قریشی ادامه یافت. ایشان واژه کلاسیک را در برابر مدرن به معنای قدیمی عنوان کردند و افزودند: در حال حاضر سبک شعر از بین رفته و ما با جریان شعری روبه رو هستیم که بعد از نیما بنابر مقتضیات زمان ایجاد شد. آقای قریشی محدودیتهای شعر عروضی را یکی از دلایلی خواند که باعث شد شاعران به شعر نو که مکان قافیه و ردیف و حتی بلندی و کوتاهی مصرع ها اختیاری است گرایش و توجه نشان دهند. ایشان با اشاره به قالب های شعر کلاسیک تاکید کردند: هر قالب شعری برای بیان موضوع خاصی به کار می رود به عنوان نمونه خیام برای بیان مفاهیم فلسفی از رباعی و سنایی برای بیان عشق و عرفان از غزل استفاده کرده است.

آقای رزگار باوردی مقدم، منتقد بعدی این جلسه نقد بود. ایشان در آغاز ضمن تبریک به آقای رامیار به معیارهای ارزیابی شعر پرداختند و افزودند: فرم و فضاسازی دو عنصر مهم در ارزیابی شعر است. بهترین فرم، زبان است که به وسیله آن می توان فرم تازه ای ایجاد کرد. این منتقد و مصحح بیت کردی در ادامه ضمن انتقاد از شعرهای فیس بوکی و شعر تلگرامی تصریح کرد: شعر امروز در زمانه ای که عصر اینترنت نامیده می شود متولد می شود. همین مسئله باعث ارتباط مخاطب و شاعر به واسطه ی یک منبع دیگر می شود و دو نفر نمی توانند ارتباطی صمیمانه و بی پرده با هم ایجاد کنند. آقای باوردی مقدم بخش دیگری از صحبتهایش را به مخاطب شعر اختصاص داد و افزود: زمانی ما آرزو داشتیم ماموستا هیمنی دیگر به دنیا بیاید. اما امروز دنبال مخاطب هستیم. این منتقد در ادامه با بیان سوالاتی از نقش شاعر و غزل سرایان امروز گفت و تاکید کرد: اینکه مخاطب ما قدرت تفسیر شعر داشته باشد و بتواند شعر خوب را از ناسره جدا کند بسیار مهم است. از دیگر سو شاعران ما مانند یک عکاس خوب لازم است دید خود را از جهان به ما بدهند. این نگاه تازه است که شعر امروز را از شعر دیروز متفاوت می کند. شاعر باید بتواند جهان پیرامون ما را بهتر از خودمان تعریف کند. آقای باوردی مقدم شاعران کرد را در سه دسته طبقه بندی کرد و افزود: شعر کردی همواره شعر حماسه بوده است و شاعران برای آزادی در نبرد بودند. این گونه شعر بیشتر در شعر کلاسیک کردی دیده می شود. شعر اجتماعی کردی در دهه 1990 زاده شد  و ماموستا هیمن شاعری است که شعر را از قهرمان پروری و حماسی به سمت وطن دوستی هدایت کرد. شعر ایدئولوژی هم در کنار این شعرها به دنیا آمد. نمونه آن سروده های شکسپیر است. سروده های ماموستا گوران که از دردهای جامعه می گوید را می توان از انواع شعر ایدئولوژیک کردی دانست. این منتقد و مصحح بیت کردی شعر امروز را غزل دلدادگی به یک زن دانستند و تاکید کردند: سروده های "ژوانی مانگه شه و" در زمره این شعر عاشقانه قرار می گیرد که برای یک زن گفته شده است؛ این درحالی است که ما درحماسه های کردی در کنار "پسر قهرمان"،" دختر قهرمان" هم داشته ایم. ایشان با انتقاد از انتشار اشعار بی هویت در دنیای مجازی از جمله فیس بوک و تلگرام تاکید کردند: ترویج شعر بدون نام شاعر، یا نهادن نام کس دیگری بر شعر باعث مرگ مخاطب خواهد شد. آقای باوردی مقدم در خاتمه بازه زمانی متفاوت در سروده های آقای رامیار که باعث غافلگیری مخاطب می شود را زیبا عنوان کرد و افزود: این دوقطبی بودن در کنار استفاده از کلمه ربط "که" برای بیان جواب شرط از نقاط قوت زبان شعری ایشان به شمار می رود. محتوای اشعار ایشان نیز رنگ زندگانی شخصی شان را به خود گرفته است. در نهایت به ایشان پیشنهاد می کنم زبان خود را به زبان استاندارد کردی نزدیک نمایند.

ژوانی مانگه شه و رزگار باوردی مقدم

پذیرایی از حاضرین، قرائت شعر " گولی سه ر باشقه" توسط آقای هادی قدیمی، قرائت شعر توسط خانم فوزیه سولتان بیگی و دختر نوجوان " ماهرخ کریمیان"، خوانش شعر آقای ابراهیم عمری از روستای کولیجه که به آقای رامیار تقدیم شد، از میان برنامه های این جلسه نقد بود.


                        ژوانی مانگه شه و هادی قدیمی

آقای ابوبکر بنگینی به عنوان تقدیر از آقای رامیار از طبیعت زیبا و دلکش روستای شیخالی، کوهستان و دشت ئالمالوسولتان گفت و افزود: هر چند ایشان نوه و وارث ماموستا هیدی هستند اما رامیار هنوز در آغاز راه شاعری است و امیدواریم در آینده شعرهای بهتر و زیباتری از ایشان ببینیم. ایشان با قرائت شعری از دوران جوانی خود با عنوان "داوی خه یال" و برگردان مثنوی "باز و کبوتر" اصغر میرخدیوی به شعر کردی به صحبتهایشان پایان دادند.

ژوانی مانگه شه و ابوبکر بنگینی

رسول چوپانی مشهور به کاک شوان سخنران بعدی این نشست، محور صحبتهای خویش را به تخمیس اختصاص داد و افزود: برای رامیار که وارث برحق ماموستا هیدی است و سالهاست که می نویسند و می خواند آرزوی سربلندی دارم. هرچند ماموستا همین فرمودند نباید دیگر تخمیس نوشته شود اما به نظر من اینکه آدم نان خود را بر سفره دیگری ببرد نماد عشق و محبت و دوستی صاحب سفره است. بسیار هنرمندی و ظرافت لازم است تا ما همچون شاعر دیگری فکر کنیم و وارد دنیای خیال و احساس او شویم. تخمیس می تواند به آفرینش دیگری بینجامد به شرطی که شعر شاعر اصلی جریحه دار نشود. ایشان با استناد به استفاده از تخمیس توسط شاعران بزرگ کرد از جمله حقیقی، نوری، حمدی صاحبقران، مصباح، کردی و ماموستا هه ردی  تاکید کردند: ملاغفور دباغی (حافز مهابادی) استاد تخمیس است و به نظر من برای سرودن تخمیس بنیه علمی و ادبی مستحکمی لازم است و این کار هر کسی نیست. در خاتمه ایشان با خوانش یک تخمیس بر غزل " خوشه ویستی ده رد و ژانی زوری پی وه یه " از ماموستا هیدی به صحبت هایشان پایان دادند.

رسول چوپانی ژوانی مانگه شه و

این جلسه با عکس یادگاری دسته جمعی حاضران و اعضای موسسه آموزشی فرهنگی ادب به پایان رسید. شایان ذکر است در سالهای گذشته با همکاری اداره کتابخانه های عمومی بوکان و موسسه ادب جلسات نقدی برای نقد کتاب نویسندگان جوان برگزار شده است که از جمله آن می توان به نقد کتاب" فه رهه نگی جه وان" اثر رحمان جوان، نقد کتاب" ری" از صلاح الدین خضرنژاد، نقد کتاب " بزه یه ک له تاریکی دا" از خالید عنایتی، نقد کتاب " ئه و نامانه ی هه رگیز نه خویندراونه وه " از خانم شه پول مجیدپور، نقد کتاب " سیر تطور زبان کردی و مجموعه زبانهای ایرانی" با ترجمه مصطفی ایلخانی زاده و  نقد کتاب "داده گیرسینم جاده یه ک" از سلیمان مکریانی.

                          عکس دسته جمعی ژوانی مانگه شه و




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo